«Այսօր դպրոցներում մեխանիկական աշխատանքը շատ է, ստեղծագործական մտքի զարգացմանը խոչընդոտող պատճառներից մեկ էլ այս է»

23.03.2018

Շուշան Օհանյան29250586_1552711424846057_678171826_o
«Այսօր դպրոցներում մեխանիկական աշխատանքը շատ է, ստեղծագործական մտքի զարգացմանը խոչընդոտող պատճառներից մեկ էլ այս է»,-այսօր ԳՄԱ-ում կայացած «Կրթական «բիզնես»» քննարկման ժամանակ ասաց Կրթության ազգային ինստիտուտի աշխատակից Նելլի Ղուշունցը:
Քննարկումը ԳՄԱ-ն նախաձեռնել էր օրերս ֆեյսբուք սոցիալական ցանցում տեղադրված մի հայտարարության հետքերով, որում ասվում էր. «Գրում եմ շարադրություններ տարբեր թեմաներով: Մեկ շարադրության (1-2 էջ) արժեքն է 1000 դրամ: 3 և ավելի էջերի համար 2000 դրամ»: 

29391351_1552711511512715_1877263982_oՀանդիպումը նպատակ ուներ աշակերտների, ծնողների, ուսուցիչների, կրթական ոլորտի փորձագետների, ՀԿ ներկայացուցիչների հետ քննարկել, թե ինչու են այսօր աշակերտները, ուսանողները դիմում անհատների՝ վճարովի շարադրություններ, կուրսայիններ և այլ աշխատանքներ գրելու համար: Ի վերջո, առաջարկն է ծնում պահանջարկ, թե՞ հակառակը:

«Ցավով եմ նշում, բայց վճարովի պարապմունքները, աշխատանքները կան և շարունակելու են լինել. այնպես է ստացվել,որ այսօր տառ սովորեցնելն էլ է վճարովի»,-ասաց կրթության փորձագետ Արամ Մուսախանյանը:

Ա. Մուսախանյանի կարծիքով չի կարող ազատ միտք, ստեղծագործական մտածելակերպ սերմանել մի ուսուցիչ, որը ինքը պատրաստ չէ ազատ արտահայտել իր կարծիքը: Նա օրինակ բերեց վերջերս հեռուստատեսությամբ ցուցադրված մի տեսանյութ, որտեղ ուսուցիչները խոսում էին կրթական ոլորտի կոնկրետ խնդրի մասին՝ խուսափելով երևալ կադրում:29341679_1552711544846045_1930590783_nԹիվ 6 հիմնական դպրոցի հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի Լիլիթ Փարսյանը, դեմ լինելով այն կարծիքին, որ ուսուցիչները չեն զարգացնում ստեղծագործական միտքը, օրինակ է բերում իր մոտեցումը. նա շարադրություններ հանձնարարում է հենց դասաժամի ընթացքում՝ բացառելով ծնողի կամ մեկ այլ անձի՝ երեխայի փոխարեն շարադրություն գրելու հնարավորությունը: Լ. Փարսյանը այստեղ տեսնում է նաև ծնողների մեղքը: Ըստ նրա, ծնողներն այսօր, տարբեր պատճառներով, մասնակից չեն լինում երեխայի կրթությանը:

Ա. Մուսախանյանը, կիսելով ուսուցչի կարծիքը, ասաց. «Այսօր կրթության ոլորտը փակ է, մեր ծնողները մուտք չունեն դպրոց, ծնող-աշակերտ-ուսուցիչ կապը շատ թույլ է»:

Հետաքրքիր քննարկում էր ծավալվել, կարծիքները տարբեր էին, բայց բոլորի համար ընդունելի էր այն միտքը, որ դպրոցներում, մեծամասամբ, չեն զարգացնում ինքնուրույն մտածողություն, ստեղծագործական, վերլուծական միտք:

Bookmark and Share
Яндекс.Метрика